พี่เป็นคนที่ดีกับผมมาก
ตามใจผมทุกอย่าง ไม่เคยบังคับผมเลย
พี่แอล พี่เดินเข้ามา แล้วก็เป็นผมเองที่เดินออกไปจากพี่
วันนึงไอ้เหี้ยๆอย่างผมก็เดินกลับไปในชีวิตพี่อีกครั้ง
แล้วมันก็ยังเหมือนเดิม
ผมจากมาเงียบๆเหมือนคนที่ไม่เคยคิดจะขว้าพี่เอาไว้
ผมไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม
แต่ผมแค่อยากให้พี่แค่กอดผมเฉยๆในวันไหนที่ผมท้อ
แล้วพี่ก็ให้สัญญาว่าพี่จะแค่กอดแค่นั้น
และความสัมพันธ์ของเรามันก็แค่นั้นจนถึงวันสุดท้าย
ผมไม่เคยรังเกียจพี่ในอะไรที่พี่เคยเป็นเลย
ผมไม่เคยสนว่าพี่รักใครอยู่
ไม่แคร์ว่าตอนนั้นผมจะเป็นที่เท่าไหร่
ไม่ใส่ใจว่าชีวิตพี่จะเคยเป็นอย่างไร
แค่ให้พี่ใส่ใจผมบ้าง
ผมนี่ล่ะที่แม่งโคตรน่ารังเกียจเลย ที่คิดอย่างนั้น
เคยคิดโทษพี่ที่เอาแต่ไม่ว่าง ไม่ว่าง และไม่ว่าง
ถึงรู้ว่าพี่จะอยู่แค่ข้างล่างและก็ทำงาน ทำงาน ทำงาน
แต่ผมก็รอ วันนึงเราเจอหน้ากันสองครั้ง ทั้งที่ห่างกันไม่ถึงสิบเมตร
ไอ้ความน้อยใจเหี้ยๆที่ผมคิดเองเออเองมันทำให้ผมเดินจากพี่มาได้ยังไงนะ
วันสุดท้ายที่พี่โทรมา ผมไม่คิดว่ามันจะมาได้แค่ตรงนี้
ทำไมพี่ไม่บอกผมว่าไอ้ยาพวกนั้นพี่กินมันเพื่ออะไร
ทำไมพี่เอาแต่เงียบตอนผมถาม
ถ้าผมรู้ว่าพี่มากับผมได้แค่นี้
ผมก็จะอยู่กับพี่ให้ถึงนาทีสุดท้าย
ผมจะอยู่ข้างพี่ให้คุ้มกับที่พี่กอดผมในวันที่ผมไม่มีใคร
แต่สุดท้ายผมก็เป็นได้แค่ไอ้เหี้ยที่ไม่เคยรู้เลยว่าพี่เจ็บ
ผมขอโทษคับพี่
ผมไม่รู้ว่าไคล์รู้เรื่องนี้หรือยัง
แต่พี่คงไม่อยากให้ผมบอกเค้าใช่ไหม
ผมมันเคยทำอะไรให้พี่ได้มั่งมั๊ยเนี่ย
ถ้ามี..ไม่สิ..ถ้าพี่จะให้โอกาศผมอีกครั้ง
ผมไม่มีทางจะทำให้ตัวเองเสียใจอย่างนี้เลย
ผมจะบอกเหมือนทุกครั้ง
เหมือนSMSที่ผมส่งให้พี่ประจำนะคับ
แม้ว่าไม่มีวันไหนที่พี่จะมาอ่านข้อความของผมอีกแล้ว
ฝันดี ฝันนาน ฝันไกลและใกล้ๆผมนะ
ลาก่อนคับ
อยากให้ฟังสิ่งที่ผมอยากบอกมาตลอดว่า
รักพี่เสมอคับ พี่แอล